Tawny Chatmon

Prezentacja prac Tawny Chatmon w NMWA stanowi znaczący krok naprzód w jej fotograficznej praktyce. Na wystawie prezentowane są prace z jej najnowszych serii „The Restoration” (od 2021 r.) i „The Reconciliation” (od 2024 r.), łączące asamblaż, haft, film i narrację audio. Prace te poszerzają język wizualny, który Chatmon stworzyła w swoich kultowych, pozłacanych seriach, takich jak „If I'm not longer here, I wanted you to Know…” (2020–2021), „Remnants” (2021–2023) i „Iconography” (od 2023 r.); prace z tych serii są również prezentowane. Te duże i bogato zdobione dzieła przedstawiające dzieci są stylistycznie inspirowane austriackim malarzem Gustavem Klimtem, a także bizantyjskimi mozaikami.

Dla Chatmon materialność jej prac jest równie ważna, jak tematyka. Obawy o etyczne pozyskiwanie złota i kobaltu, szczególnie w Demokratycznej Republice Konga, skłoniły Chatmon do odejścia od używania prawdziwego złota. Zamiast tego, jej dwa nowe cykle eksplorują koncepcyjne i wizualne możliwości haftu i tekstyliów. W „The Reconciliation” Chatmon porusza kwestię stereotypów dotyczących jedzenia afrykańskiej diaspory. Odzyskując tematy i historie zniekształcone przez rasizm, oddaje hołd posiłkom, które od wieków stanowią pożywienie dla czarnoskórych rodzin.

Seria prac Chatmon „The Restoration” zrodziła się z pragnienia usunięcia z obiegu antycznych, rasistowskich lalek i figurek. Artystka przedstawia w niej dzieci trzymające te przedmioty, które artystka z miłością i troską przemalowała i ubrała na nowo, symbolicznie odzyskując ciała i historie osób czarnoskórych. Poprzez swoje prace Chatmon zachęca widzów do celebrowania „znaczenia, bezcenności, świętej natury i wartości” swoich czarnoskórych bohaterów.

Sponsorzy wystawy

Tawny Chatmon: Sanktuaria Prawdy, Rozpad Kłamstw Wystawę organizuje Narodowe Muzeum Kobiet w Sztuce. Jej organizację umożliwi Fundacja Revada Rodziny Logan. Dodatkowe wsparcie zapewniają Jamie Gorelick i Richard Waldhorn oraz Fundusz Wystawienniczy Sue J. Henry i Cartera G. Phillipsa.

Katalog wystawy został hojnie sfinansowany przez Fundację Deborah Buck.